Hukuk Sözlüğü

Özel hukuk uyuşmazlıklarında genel görevli ilk derece mahkemesidir; kanunda başka bir mahkemenin görevli olduğu belirtilmedikçe tüm dava ve işlere bakar.

Borçlunun, kendisinden talep edilen edimi özel bir sebebe dayanarak yerine getirmekten kaçınmasını sağlayan savunma hakkıdır.

Bir esas davadan bağımsız olarak; delil tespiti, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz gibi talepler için açılan ve “D. İş” olarak numaralandırılan dosya türüdür.

Kamu kurumları veya şirketlere, faaliyetlerinin hukuka uygun yürütülmesi için hukuki görüş ve danışmanlık veren hukukçudur.

Devlet dâhil herkesin hukuk kurallarıyla bağlı olması ve kamu gücünün hukuk çerçevesinde kullanılması ilkesidir.

Bir tarafın, aleyhine ileri sürülen ve diğer tarafça iddia edilen bir vakıanın doğru olduğunu kabul etmesidir.

Başkasına ait bir mal üzerinde, malı kullanma ve semerelerinden (gelirlerinden) tam olarak yararlanma yetkisi veren irtifak hakkıdır.

Bir borcun ödeme, takas, ibra gibi yollarla sona ermesidir; icra hukukunda borcun itfası, takibin durdurulması sonucunu doğurabilir.

Özel hukuktan doğan uyuşmazlıkların mahkemeler önünde nasıl çözüleceğini düzenleyen kurallar bütünüdür.

Bir hukuki işlemin, kanunun emredici hükümlerine, ahlaka veya kamu düzenine aykırılık ya da konusunun imkânsızlığı gibi sebeplerle baştan itibaren ve kesin olarak geçersiz sayılmasıdır.

Bir hukuki işlemin, yalnızca korunan tarafın iradesiyle ve belirli süreler içinde geçersiz kılınabildiği sakatlık hâlidir; işlem iptal edilene kadar geçerli kabul edilir.

Toplumda uzun süredir uygulanan ve uyulması zorunlu olduğuna inanılan, yazılı olmayan hukuk kurallarıdır.

Kaynağını dini kurallardan alan hukuk düzenidir; Türkiye’de yürürlükteki hukuk laik ve seküler esaslara dayanır.

Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık nedeniyle, bir suçun kanuni tanımındaki neticenin öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.